De kracht van woorden is enorm. Dat zien we opnieuw zeer duidelijk in de praktijk gebracht rondom de heisa met mensen zonder papieren. De laatste dagen en weken zijn er in België steeds meer mensen zonder papieren, illegalen zoals sommigen ze noemen, die via burgerlijke ongehoorzaamheid hun precaire situatie willen aankaarten. Reeds enkele malen werd er in een kerk een hongerstaking gehouden, enkelen kropen in hoge kranen om zich aldaar te verschansen, eveneens zonder het innemen het voedsel. Hun eisen variëren van het vragen voor verblijfsvergunningen tot het bekomen van arbeidsvergunningen.

Een tragisch verhaal is dat van de Algerijn Mohamed die zich op 30 juli 2008 bovenop een kraan bevond op het bekende De Brouckèreplein in Brussel. Mohamed was een soldaat in …

Roger Scruton, Maarten Doorman, de gebroeders Meester, Michel de Montaigne, Marieke Bolhuis, Carlos Schwabe (en meer).
Lees het zomernummer van HUMAN. Te koop in de winkel en via http://www.humanonline.nl

Deze zomer organiseert de Radboudstichting een vijfdaagse Masterclass voor studenten en geïnteresseerden, die zich in deze thematiek willen verdiepen. In academische lezingen worden filosofische en theologische commentaren bij diverse literaire teksten gegeven. In werkgroepen wordt op actieve wijze het proces van betekenisconstructie en betekenisanalyse onderzocht.

Hier volgt een beschrijving van wat u kan verwachten:

Al eeuwenlang heeft de filosofie romanschrijvers en dichters geïnspireerd. De laatste eeuw is die verhouding echter op z’n kop gezet. De literatuur dient niet langer slechts ter illustratie van filosofische argumentaties, maar levert ook nieuwe inhouden, nieuwe begrippen en nieuwe niveaus van reflectie. Sinds auteurs als Jean-Paul Sartre, Simone de …

Lees verder >>

1
Het ultieme doel van geschiedenis is het aanzetten tot nadenken over zowel het heden en het verleden. Door het construeren van narratieven is het de taak van de historicus om de kennis over het verleden van de lezer aan te scherpen door hem of haar op een andere manier te laten kijken naar de gebeurtenissen die zich hebben afgespeeld. Hierbij speelt het geen rol of de historicus schrijft over een beperkte periode, over een beperkte geografische entiteit of over langere periodes met weinig aandacht voor geografische beperktheid. In alle gevallen is de rol van de historicus identiek. Iedere keer is het zijn taak om het creatieve denken in de lezer naar boven te halen door middel van …

Recentelijk bestudeerde ik het boek Quentin Skinner. History, Politics, Rhetoric. Dit werk is een uitgave binnen de reeks Key Contemporary Thinkers van Polity Press. Dit is een linkse uitgeverij die sterk aanleunt bij Britse sociaal-democraten David Held en Anthony Giddens. De auteur van dit boek is een Finse professor politieke wetenschappen Kari Palonen die een aanstelling heeft aan de universiteit van Jyväskylä in Finland. De ideeën van deze man spraken me dermate aan dat ik ook onmiddellijk zijn laatste boek heb gekocht. Dit luistert naar de naam A Struggle With Time: A Conceptual History of Politics as an activity en werd uitgegeven door Lit Verlag in 2006.

Hoewel het boek vanzelfsprekend gaat over de vooraanstaande Engelse historicus Quentin Skinner, …

Het volgende fabeltje vond ik op de website van een Canadese sanskritoloog/linguist, Brendan Gillon. Geen idee waar hij het vandaan heeft. Epimenides is de al dan niet mythische bedenker van de Kretenzerparadox (”Alle Kretenzers zijn leugenaars”).

De filosoof Epimenides reisde naar het oosten en mocht twee vragen stellen aan de Boeddha (= man die alles weet). Na lang nadenken vroeg Epimenides:

1. O Boeddha, wat is de beste vraag die ik u kan stellen? en
2. Wat is daarop het antwoord?

“Dat is een hele goede vraag. Dat is zelfs de beste vraag die je me zou kunnen stellen, en dat is tevens het antwoord.”

Na alle avant-gardetheorieën en maatschappijkritische kunstbewegingen, met Adorno, Brecht, El Lissitzky en zelfs Plato achter de rug, rijst de vraag: is er eigenlijk nog écht wat nieuws te vertellen over de relatie tussen politiek en esthetiek? Het theoretisch project van de plots zo populaire filosoof Jacques Rancière laat zien dat dit kan, al vergt het wel een lichte wijziging van ons gangbare begrippenapparaat, en een beetje fantasie.

Eind 2007 verscheen bij uitgeverij Valiz Het Esthetische Denken, de Nederlandse vertaling van Rancières Le partage du sensible, gebundeld met een vertaling van zijn L’inconscient esthétique. Het boek is het eerste deel van een nieuwe serie publicaties onder de noemer Tekst & Context, waarin internationaal invloedrijke publicaties over het hedendaagse denken over …

Kurlansky, M. (2006). Nonviolence. The History of A Dangerous Idea. New York: The Modern Library.Mark Kurlansky is een Amerikaanse journalist bij de New York Times. Als schrijver van non-fictie boeken kaapte hij in zijn land al enkele prijzen weg. Kurlansky staat bekend als een intellectueel die opkomt voor onderdrukte volkeren. Zo schreef hij boeken over de Joden in Europa, over het lot van de inwoners van de Caraïben onder het imperialistische juk van de Verenigde Staten en over de Basken in Spanje. Kenmerkend voor deze boeken is de boodschap van hoop die iedere keer aanwezig is in het betoog. Telkenmale schrijft hij zijn boek als een triomfverhaal waarbij het onderdrukte volk het uiteindelijk haalt van de …

Deze zomer organiseert het Spinozahuis een zomercursus van 28 juli t/m 1 augustus met als thema ‘God, de mens en diens geluk’.
De Korte Verhandeling van God, de Mensch en deszelvs Welstand (circa 1660) is de eerste versie van wat zou uitgroeien tot de Ethica (gereed in 1675, gepubliceerd in 1677). Aanvankelijk dacht Spinoza met drie delen toe te kunnen. Eén over God, één over de mens en één over het menselijk geluk.
Gaandeweg besloot hij vijf delen nodig te hebben om zijn filosofie volledig te ontvouwen. In deze cursus staan de drie centrale onderdelen van Spinoza’s Ethica centraal, waarbij we regelmatig terugbladeren naar de oorspronkelijke vorm uit de …

Het wiel is weer eens opnieuw ontdekt, in Berlijn deze keer. Een team onder leiding van John-Dylan Haynes aan het Bernstein Center for Computational Neuroscience heeft vastgesteld dat de beslissing om op een knopje links dan wel rechts te drukken zeven seconden eerder in het brein te zien is dan dat de proefpersonen aangeven hun beslissing te nemen. NRC Handelsblad meldt daarom op de voorpagina dit weekend: ‘Een vrije wil? Dat mocht de mens willen’.
Allereerst, zonder ironie: zeven seconden is een hele vooruitgang. Bij het vorige experiment dat bewees dat de vrije wil niet bestaat was het nog maar 300 milliseconden.

Maar zoals Daniel Dennett opmerkt, die ook in het NRC-artikel om zijn mening wordt gevraagd: …