De angst regeert
De democraten hebben de aanval op het Witte Huis geopend. Nu president Bush onder vuur ligt vanwege het falen van zijn antiterrorismebeleid in Irak, verschijnen Bill Clinton en Al Gore wereldwijd met een nieuwe boodschap: klimaatverandering en overstromingsrisico’s. Je zult je misschien afvragen: waarom ineens die belangstelling voor milieu- en klimaatkwesties in het land waar ook al tijdens het presidentschap van Clinton de uitstoot van CO2 het grootst in de wereld was? Sinds de aanslagen van 9-11 zijn de angstgevoelens onder de Amerikaanse bevolking fors toegenomen. Bush heeft de vrees voor terrorisme jarenlang uitgebuit om een politiek mandaat te krijgen voor een absurde oorlog in Irak. De democraten stellen daar nu het gevaar van overstromingen en klimaatverandering tegenover. Kennelijk is dit de beste manier om de Amerikaanse kiezer te bereiken.
Vooruitlopend op de nieuwe presidentsverkiezingen lijkt de democratische top te hebben besloten dit thema alvast voor te laten koken door twee coryfeeën, die als waterzendelingen over de wereld trekken om steden met een imagoprobleem, zoals Rotterdam, bij hun missie te betrekken. Dit is een weldoordachte campagnestrategie. Enerzijds wordt geappelleerd aan het feit dat er een macht bestaat die ineens een breuk kan slaan in het decadente leven van de Amerikaanse kiezer. Anderzijds is het een thema dat een nieuwe democratische president de mogelijkheid geeft het wereldleiderschap op te eisen. Immers, klimaat is een wereldwijd thema waarmee de VS zich als wereldmacht en weldoener kunnen profileren. Daarnaast is het een zeer sympathiek thema waar maar weinigen tegenstander van zullen zijn. Zeker wanneer je de taak op je neemt om de wereld aan te spreken zonder thuis impopulaire maatregelen te nemen.
Angst werkt pas goed wanneer het kalf verdronken is. In dit opzicht heeft de overstroming van New Orleans een nieuw politiek bewustzijn teweeg gebracht. Helaas nu pas! Want veel leed had voorkomen kunnen worden door tijdig te investeren in goede kustverdediging; iets dat ook de regering-Clinton in de jaren negentig nagelaten heeft. En dat terwijl de penibele situatie van de Mississippi-delta in Nederland al lang bekend was, zo blijkt uit een publicatie van het RIVM die al vóór de ramp in New Orleans verscheen. In de onderzoeksresultaten werd overigens ook het overstromingsrisico voor de Randstad beschreven.
Wij hoeven dus niet wakker geschud te worden door een missionaris uit de VS? We weten immers al lang dat er een probleem ontstaat en dat het gevaar van een op handen zijnde overstroming immens is. Nou, dat valt dus tegen. Geen enkele politieke partij adopteert dit thema, dat juist voor ons laaggelegen Nederland van levensgroot belang is. Kennelijk moet ook hier eerst een ramp plaatsvinden voordat het interessant genoeg is om waterdreiging als een thema van nationaal belang en politieke strategie te beschouwen. Voorlopig zijn we in Nederland nog steeds in de ban van kwesties over dubbele nationaliteiten en een handvol niet-geïntegreerde asielzoekers. En aangezien dat het politieke primaat is van rechts, stel ik voor dat de waterproblematiek in Nederland op de agenda wordt geplaatst door de Nederlandse democraten: delen van de Partij van de Arbeid, D66 en GroenLinks, en de linkervleugel van de VVD. Kortom, de verliezers van de laatste verkiezingen. Misschien dat het publieke debat over deze belangrijke kwestie dan eindelijk echt op gang komt.
Joop de Boer, Studio Golfstromen
Gepost: juni 6th, 2007 onder Politiek door Joop de Boer.
Comments: 2
Comments
Comment from Dean Martini
Time: 19/06/2007, 18:42
Beste Joop,
“Democratie is de noodzaak om af en toe te buigen voor de mening van anderen”, aldus Churchill.
In je stuk schrijf je dat de democraten van de Nederlandse politiek nl. delen van de Partij van de Arbeid, D66 en GroenLinks, en de linkervleugel van de VVD de politieke agenda dienen te diversificeren. Mijn beleving van het begrip democratie is blijkbaar een andere, vandaar dat ik hieronder een aantal voorbeelden heb aangehaald die mij weinig democratisch schijnen. Graag verneem ik jouw inhoudelijke reactie op het door mij geconstateerde lage democratische gehalte.
Uit een recent gelekte e-mail van Terstall is gebleken dat een open discussie en meningsvorming op het gebied van multiculturalisme in Nederland geheel onwenselijk is en dat de moedige Jami terwille van het imago en behoud van kiezerspotentieel van de PvdA een andere toon of woorden dient te kiezen. Een groot gedeelte van de allochtone of reeds “Nederlandse” achterban van de PvdA kan namelijk aanstoot nemen aan zijn uitlatingen. “De partij is mijn belang”, aldus Terstall die in deze verdacht veel klinkt als zovele fascisten ten tijde van Hitler-Duitsland.
In de uitzending van de Wouter Tapes gaf een campagnemedewerker van de PvdA aan dat de mensen die Pim Fortuyn een laatste eer bewezen uit twee groepen bestond: voormalige kiezers van de PvdA en “enge mensen”. Herkenning en begrip alom bij de aanwezige mensen in de kamer. Kortom, als je PvdA stemt ben je een uomo die verlichting en rechtvaardigheid kent en als je anders in het leven staat en dienovereenkomstig je stem uitbrengt een “eng mens”. Geen respect voor andermans mening, maar meteen bestempelen als een minderwaardig schepsel. Hoe bedoel je democratie…
Pim Fortuyn is vijf/zes jaar geleden o.a. vergeleken met Hitler, Himmler en Eichmann en door de minder beeldende denkers uitgemaakt voor fascist, racist, xenofoob anti-islamiet. Deze democraten waren overwegend van de partijen PvdA, GroenLinks en D66. Een open discussie over de problemen die een jarenlange immigratie van mensen met een overwegend niet-Westerse culturele achtergrond kan brengen is in die anderhalf jaar (en de twintig jaar ervoor) nooit gevoerd. Achteraf had Fortuyn natuurlijk wel een beetje gelijk, maar ja verwijzingen naar Hitler-Duitsland moeten wel kunnen, hoor…
Bolkestein heeft zich in Kamerdebatten diverse keren moeten laten welgevallen dat de politiek correcte linkse Kamerleden en ministers zijn liberale politieke overtuiging in verband brachten met een nazistisch denken. PvdA-lid Wallage vond het nodig om Bolkestein eraan te herinneren dat zijn hele familie tijdens WO II was vergast door soortgelijke opvattingen als die van Bolkestein. Erg fraai… Saillant detail is dat de politieke enquetecommissie die zich moest buigen over het wel of niet slagen van de integratie van minderheden in Nederland Bolkestein complimenteerde met zijn nuttige en achteraf gezien terechte bijdrage aan het publieke debat.
Vrijwel alle actie- en milieugroepen die Nederland rijk is, worden gesubsidieerd door overheidsgelden verkregen uit belastingheffingen bij natuurlijke personen en rechtspersonen. Deze bewegingen dragen het (staats)socialistische gedachtegoed uit en zijn kweekvijvers voor politiek “talent” voor SP, GroenLinks en PvdA en worden derhalve altijd ontzien bij bezuinigingen als er linkse kabinetten zijn. Fysieke en geestelijke terreur is echter schering en inslag als deze groepen hun gedachtegoed uitdragen cq. opdringen. Dreigingen tot en feitelijke vernielingen van gebouwen van Shell, Albert heijn, Lidl, Aldi, Konmar, Edah, Makro, TNO, diverse universiteiten, McDonald’s voeren de lijst aan. Geen vrije meningsvorming en demonstraties, maar directe chantage, bedreigingen en mishandelingen. Dhr. Duivendak heeft een strafblad als gevolg van zijn bijdrage, maar deze niet geweldschuwende intellectueel kan gewoon in de Kamer zitting nemen voor GroenLinks.
D66 doet al ruim veertig jaar haar best om een noodzakelijke democratisering in de Nederlandse samenleving te bewerkstelligen. Na diverse jaren in kabinetten te hebben gezeten is de buit nog steeds schaars. Sterker nog, een stemming over de invoering van het correctief referendum tijdens het tweede kabinet van Paars leidde tot de val van het kabinet. Een aantal weken later bleek dat de soep niet zo heet werd gegeten als opgediend en ging het kabinet met D66 vrolijk verder zonder correctief referendum, maar met vooral veel gezichtsverlies. Dat deze partij niet meer als waardetoevoegend en onderscheidend opereert op het politieke toneel blijkt wel uit de jarenlange verliezen bij de gehouden verkiezingen.
Comment from Joop de Boer
Time: 20/06/2007, 20:45
Beste Dean,
Bedankt voor je reactie. Waarschijnlijk is er een misverstand opgetreden. Bij de term ‘Nederlandse democraten’ (laatste alinea) refereer ik aan het Nederlandse equivalent van de Amerikaanse democratische partij, niet aan het democratisch gehalte van de desbetreffende partijen of de Nederlandse politiek in het algemeen.
De partijen die in Nederland bij de verkiezingen nederlagen hebben geleden, namelijk D66, PvdA, GroenLinks en VVD, zouden vergeleken kunnen worden met de Amerikaanse democratische partij. Waar de Amerikaanse democraten wél voorsorteren op een duidelijke visie op de toekomst, laten deze Nederlandse partijen de kans liggen om duurzaamheid en klimaatsveranderingen hoog op de agenda te zetten.
Schrijf een opmerking