Martha, O Martha, een welgemeende proficiat voor een intens betoog, een bewonderenswaardig pleidooi, een onversneden stukje welwillendheid, een gedreven hunker naar een wezenlijke verschuiving van een kolos, een omvangrijk bastion, hetgeen het onderwijs wel genoemd mag worden. Zo fragiel jou wens mag zijn, zo teer de uitgestoken hand, zo gevaarlijk dichtbij de ontgoocheling zal zijn, zo pijnlijk de nederlaag als men de zeven vrije kunsten in de strijdarena gooit, ze te grabbel gooit aan een aller-verslindende, allesvernietigende economie. Een monster dat onverwijld goddelijke proporties aanneemt, dat geen rekenschap geeft aan zijn slachtoffers, dat neerkijkt en zijn voeten plompverloren neerduwt op elke omhoogkijkende naïeveling, bovenop de dromende mens dat meer verwacht dan dat er uitgedeeld wordt.